Είμαι από τη Θεσσαλονίκη και, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, το κουλούρι για μένα δεν είναι απλά ένα αρτοσκεύασμα. Είναι εικόνες από το κέντρο, είναι μυρωδιά από φούρνο νωρίς το πρωί, είναι στάση πριν τη δουλειά, είναι «πάρε ένα στο χέρι και φύγαμε».
Μεγάλωσα με το κλασικό κουλούρι Θεσσαλονίκης – τραγανό απ’ έξω, μαλακό μέσα, γεμάτο σουσάμι. Αυτή εδώ είναι η εκδοχή που φτιάχνω εγώ στο σπίτι. Κρατάω τη βάση παραδοσιακή, αλλά προσθέτω σταφίδες για φυσική γλύκα και λίγη πιο “γεμάτη” γεύση.
Μου αρέσει να τα φτιάχνω όταν θέλω κάτι για το σχολικό τάπερ, για το απογευματινό μας ή για να έχω ένα σπιτικό σνακ που ξέρω ακριβώς τι περιέχει. Είναι από αυτές τις συνταγές που δεν χρειάζονται πολλά για να σταθούν. Λίγα, απλά υλικά και σωστό ζύμωμα.
Κουλούρι Θεσσαλονίκης με Σταφίδες
Course: ΣνακCuisine: ΚουλούριDifficulty: Μέτριο10
κουλούρια59
minutes20
minutesΜε τις αναλογίες αυτές. φτιάχνω περίπου δέκα μικρά κουλούρια.
Υλικά:
380 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
300 ml χλιαρό νερό (περίπου – ανάλογα το αλεύρι)
120 γρ. αλεύρι ολικής άλεσης
120–150 γρ. σταφίδες (τις μουλιάζω 10 λεπτά και τις στραγγίζω καλά)
50 ml. ελαιόλαδο
1 κ.σ. σιρόπι αγαύης
1 κ.γ. αλάτι
1 φακελάκι (8–9 γρ.) ξηρή μαγιά
Εκτέλεση:
- Σε μπολ βάζω το χλιαρό νερό, το σιρόπι αγαύης, τη μαγιά, το ελαιόλαδο και το αλάτι. Ανακατεύω καλά με ένα σύρμα, να διαλυθεί το σιρόπι.
- Ανακατεύω τα δύο άλευρα και έπειτα τα ρίχνω σταδιακά στο μείγμα με τα υγρά.
- Ανακατεύω σιγά σιγά με χέρι μου και ρίχνω και τις σταφίδες.
- Ζυμώνω μέχρι να έχω ένα ζυμαράκι το οποίο δεν κολλάει στα χέρια και το σκεπάζω, μέχρι να διπλασιαστεί.
- Χωρίζω σε 8-10 κομμάτια, πλάθω κορδόνια και τα ενώνω σε κουλούρια.
- Σε ένα μπολ βάζω νερό και μελάσα και ανακατεύω καλά, να διαλυθεί η μελάσα. Σε ένα άλλο βάζω σουσάμι.
- Τα βουτάω στο νερό με τη μελάσα και μετά τα καλύπτω καλά με σουσάμι.
- Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα για 15–20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν όμορφα.
Σημειώσεις:
- Αν δω ότι η ζύμη είναι σφιχτή, προσθέτω 1–2 κ.σ. νερό. Κάθε αλεύρι τραβάει διαφορετικά.
- Τα αφήνω να κρυώσουν σε σχάρα για να μη “ιδρώσουν” από κάτω και μαλακώσουν υπερβολικά.
- Διατηρούνται μία χαρά και στην κατάψυξη.
